Wat zijn effectieve manieren om tot gedragsverandering te komen? Binnenkort is er weer een Innovatie-Estafette. Bedoeling hiervan zal zijn verandering aan te zetten. Als leren om te doen de opgave is van de zijn twee soorten strategieën: inductief en deductief leren. Die horen denk ik bij twee soorten mensen.

Op 12 november 2013 vindt in de RAI weer een Innovatie-Estafette plaats. Dit is een jaarlijks feestje van de ministeries van Infrastructuur en Milieu + Economische Zaken. Aanmelden is nog mogelijk. Innovatiethema’s zijn dit jaar: Slimme steden, Kringloopeconomie en Groen transport. Naast deze sectorale topthema's staat ook het onderwerp Energieke Samenleving als vierde, dwarsdoorsnijdend aspect centraal.

Op uitnodiging van Kyra van Onselen (I&M) was ik op een voorbereidingsbijeenkomst voor dit laatste onderwerp aanwezig. Initiatiefnemers van innovatieve projecten, kenniscentra en NGO’s als KrachtIn NL, IMI en anderen zijn actief bij de voorbereiding betrokken. Hoe breng je dit thema ‘energieke samenleving’ of doe-democratie over het voetlicht? Er was veel enthousiasme. De nadruk lag op de energieke samenleving als gegeven, laat zien dat die al goed werkt! In de presentaties klonk weinig problematisering door van de majeure kanteling die overheid, politiek en samenleving te wachten staat op weg naar een nieuwe verantwoordelijkhedenverdeling. Dat was in de wandelgangen wel anders, daar ging het vooral over de lange weg om er te komen. Bedenk dat naar verwachting 80% van de aanwezigen in de RAI in de publieke sector werkt. En dan ook nog van het type ingenieurs. Die moeten een enorme denkslag maken, komend van hun rationele beslisdenken. Maar goed, het is een keuze om vooral succesvolle projecten te tonen. Misschien komen mensen daardoor op een idee. die hebben m.i. wel een lesje nodig. Iemand opperde: ‘hoe concreter, hoe beter’. Laat zien wat er in echte projecten is gebeurd, dat inspireert anderen om dit soort voorbeelden na te volgen. Dat type leren komt wel goed op de Innovatie-Estafette, lijkt me. Ik zelf ben van een ander hout gesneden. Bij mij valt het kwartje pas als ik snap hoe het mechanisme werkt, wat het grote verschil in aanpak maakt. Ik werd bijvoorbeeld geinspireerd door het contract tussen gelijkheids- en ongelijkheidsdenken (zie mijn blog over devisie op het openbaar bestuur) of over het verschil tussen complexiteit en ingewikkeldheid van Govert Geldof. O, zit het zo?  Dat geeft energie om de wereld met andere ogen te bekijken en daar ook aan te gaan werken. Voor mij geldt misschien wel; ‘hoe abstracter, hoe beter’. Ik denk dat er meer mensen zijn die nòg zoveel voorbeelden kunnen zien en dan denken: wat leuk en innovatief, maar niet de volgende stap kunnen zetten als ze niet het grotere plaatje zien. Misschien geldt dat juist ook voor ingenieurs en aanverwanten die op de Innovatie-Estafette rondlopen. Hoe zit dat bij u??